19.2.2013

Kjósendur axli ábyrgð

Næstu alþingiskosningar munu skipta sköpum varðandi áframhaldandi uppbyggingu íslenskt samfélags. Ábyrgð á því hvernig til tekst er alfarið í höndum kjósenda, því það eru þeir sem velja með atkvæði sínu þá sem sitja á Alþingi. Breytingin sem allir hafa beðið eftir í íslensku samfélagi, getur hafist nú með nýjum vinnubrögðum í upphafi kosningarbaráttunnar fyrir komandi alþingiskosningar. Kjósendur geta framkallað þessa breytingu með því að gera kröfu um að stjórnmálaflokkarnir geri grein fyrir kosningarloforðunum og stefnumálum sínum, með ítarlegri útfærslur á framkvæmd þeirra. Eitt af mörgum þekktum kosningarloforðum er lækkun skatta, hver hefur ekki heyrt það áður og hver vill ekki lægri skatta. En er það endilega rétta lausnin fyrir viðkomandi kjósanda eða samfélagið, þegar skattalækkanirnar eru framkallaður með niðurskurði og skertri þjónustu. Þurfi hinsvegar sannarlega að skera niður útgjöld, þá verði það sett fram á ábyrgan hátt svo kjósendur geti áttað sig á því og viti hvað þeir eru að styðja með atkvæði sínu. Kjósandinn getur ekki vænst þess að stjórnmálaflokkur standi við kosningarloforðin ef hann gerir ekki kröfu um útfærslu á loforðunum.
Gamlir frasar
Framjóðendur eiga ekki að komast upp með það lengur að fara út í gömlu umræðuna um hagræðingu í rekstri og aðra gamla frasa sem við þekkjum, nema koma fram með útfærslu á framkvæmdinni. Kjósandinn verður að axla þá ábyrgð og gera kröfu á þá sem eru að bjóða sig fram til að stjórna og telja sig hafa lausnir á vandamálunum, að þeir viti um hvað þeir eru að tala. Stefna í efnahags og gjaldmiðlamálum er eitt af stóru málunum sem öll framboð og flokkar verða að setja skýrt fram hver framtíðarstefna þeirra er í þeim málum, framtíð okkar byggist á því. Fjölmiðlafólk verður að vera starfi sínu vaxið og fá svör við þeim spurningum sem verið er að leggja fyrir frambjóðendur. Að hlusta á stjórnmálamenn komast upp með að bulla um allt og ekkert til að komast framhjá því að svara spurningum sem fyrir þá eru lagðar er óþolandi. Fjölmiðlafólk á að hunsa svona framjóðendur sem ekkert hafa að segja eða hafa ekki getu til að ræða málin af viti.
Að kjósa er mikill ábyrgðahlutur og einstaklingar verða að taka hlutverk sitt alvarlega, öðruvísi verður engin breyting til batnaðar. Við höfum lent í því með skelfilegum afleiðingum þegar stjórnmálaflokkur, sem var að þurrkast út, lagði fram kosningarloforð til að fá fylgi, sem síðan urðu ein mestu hagstjórnarmistökum í Íslandssögunni. Kjósendur verða líka að átta sig á því hvaða hagsmuni viðkomandi stjórnmálaflokkur er að verja í raun, þó hann búi til óljósar spariumbúðir um mál til að fá fylgi hjá kjósendum.
Ný vinnubrögð 
Kjósendur verða líka að bera þá ábyrgð að framsettar hugmyndir t. d. á þeirra skuldavanda sem er mest í umræðunni í dag, verði ekki sendur á aðra t.d. gamalt fólk sem hefur litla möguleika á að verja hagsmuni sína.
Það eru mörg erfið mál sem á eftir að leysa og marka stefnu í til framtíðar. Þess vegna hefur það aldrei verið mikilvægara en nú að kjósendur kalli eftir nýjum vinnubrögðum. Eitt mikilvægasta verkefnið til framtíðar er öguð hagstjórn til að koma hér á stöðuleika. Því markmið verður ekki náð nema að kjósendur taki upp öguð vinnubrögð í komandi kosningarbaráttu og geri kröfur á frambjóðendur um að skýra kosningarloforðin og áherslurnar til enda.
Ábyrgð okkar sem kjósenda er að kalla eftir raunhæfum lausnum og gefa ekkert eftir í því að fá þær útfærðar af frambjóðendum. Ef við öxlum ekki þessa ábyrgð sem kjósendur nú, munum við halda áfram í íslenskri kyrrstöðupólitík, sem ekkert mun gera annað en endurtaka allt sem við erum búin að fá að ganga í genum í áratugi. Það er áframhaldandi óstjórn í efnahagsmálum og hagsmunagæsla fyrir hagsmunasamtök og hinn almenni launamaður fær að borga reikninginn.
Hættum að benda á einhvern annan og öxlum sjálf ábyrgðina á því að velja okkur framtíð sem byggð er á raunsæjum lausnum.  

Guðmundur Ragnarson, formaður VM

Grein sem byrtist í mbl. 14. febrúar 2013